Wild plukken met Thijsse

duindoornbessen
duindoornbessen

De bramen deden het goed dit jaar. Bramenplukkers, jong en oud, waren geregeld in Lentevreugd om bramen te plukken. Natuurbeschermer Jac P. Thijsse vindt dat je ze meteen moet opeten, want “daar in de vrije natuur eet je met je bramen tegelijk blauwen hemel en zonneschijn”, zo schrijft hij in een van zijn beroemde Verkade-albums. De bramen zijn op, maar er zijn nu wel veel duindoornbessen. Lijsters zijn er dol op. Maar ook voor mensen zijn ze gezond. Ze zitten boordenvol vitamine C.

Lange tijd dachten mensen dat duindoornbessen giftig waren, maar dat is niet waar. Integendeel, zegt Thijsse, “als je ze op ’t juiste moment te pakken krijgt, dan zijn ze heel lekker. Maar ze bederven spoedig en kunnen dan walgelijk smaken.”

  • duindoornbessen
    duindoornbessen

Middenin Lentevreugd zijn bij de omvorming van het bollenland naar natuurgebied wilgen, meidoorns en sleedoorns aangeplant. Over de sleedoornpruim merkt Thijsse in het Verkade-album op dat het een mooi blauwberijpt vruchtje is, maar “zoo zuur en wrang en droog en samentrekkend…”. Ook over de vruchten van de meidoorn is hij ook niet helemaal te spreken. Thijsse memoreert: “Wij aten die dingen ook met handen vol; er was weinig geur en smaak aan, maar de heel grooten waren toch soms wel lekker.”

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *